De innervatie (aansturing) van de dikke darm

Inleiding

De wand van de dikke darm bezit een goed ontwikkeld zenuwstelsel, de zogenoemde plexus entericus of het enterische zenuwstelsel. Het bestaat uit twee gedeelten: de plexus mesentericus (of plexus van Auerbach), die zich bevindt tussen de twee spierlagen van de darm, en de submucosale plexus (of plexus van Meissner), die zich onder de slijmvliesbekleding bevindt.
De samentrekkingen van de darm worden gereguleerd door de plexus mesentericus, de afscheiding van maag- en darmsap en de bloedstroom naar de darm worden gereguleerd door de submucosale plexus.

De plexus mesentericus verhoogt de kracht, duur en frequentie van de contracties van de spieren van de darmwand. Deze plexus werkt ook in op de ileocaecale klep en zorgt ervoor dat deze ontspant.
De submucosale plexus daarentegen reguleert de afscheiding van darmsap en de absorptie door de darm. De enterische zenuwen werken via het afgeven van bepaalde chemische stoffen, zogenoemde neurotransmitters.
De darm krijgt eveneens impulsen van het autonome zenuwstelsel, dat uit sympathische en parasympathische zenuwen bestaat. De zenuwen van het autonome zenuwstelsel zijn verbonden met de zenuwen van de plexus entericus.

Meer informatie

Gray, H. (2003), ‘2H. The Large Intestine’, in: Anatomy of the Human Body, [Online], Available: www.bartleby.com/107/249.html. Engelstalige site met informatie over de structuur en ontwikkeling van de dikke darm.

Guyton, C.A. and Hall, E.J. (2000), in: Textbook of Medical Physiology, 10th edition, Prism Books, India.