Syndroom van Asperger

Inleiding

Het syndroom van Asperger is een autistische aandoening. Bij autistische kinderen treden ontwikkelingsstoornissen op die worden gekenmerkt door tekortkomingen bij de sociale interactie, communicatie, taal en de sociale ontwikkeling. Personen met het syndroom van Asperger hebben een normale of bovennormale intelligentie, een intense belangstelling voor slechts één of twee onderwerpen en een star gedragspatroon. Vaak gaat de aandoening gepaard met onhandigheid door een slechte coördinatie. De aandoening begint meestal bij de geboorte of in de eerste drie levensjaren; maar soms pas later in de jeugd. Het syndroom van Asperger komt bij jongens vaker voor.

Verschijnselen

Mensen met het syndroom van Asperger lijken ongecoördineerd en enigszins excentriek. Vaak leren ze pas laat lopen. Hoewel de mechanische taalkundige vaardigheden normaal zijn, zijn deze mensen in het algemeen te herkennen aan een speciale intonatie. Het aantal gespreksonderwerpen is bij hen beperkt. Hun non-verbale communicatie (gebaren en gelaatsuitdrukkingen) heeft beperkingen en is soms net verkeerd. Kinderen met het syndroom van Asperger geven bij hun spel geen blijk van fantasie. Hun spelpatronen zijn nogal repetitief. Daarom worden ze vaak afgewezen door hun groepsgenoten, wat hen angstig, boos of teruggetrokken kan maken. Op latere leeftijd krijgen ze gemiddeld vaker te maken met psychiatrische aandoeningen, vooral depressies.

Oorzaken

De oorzaak van het syndroom van Asperger is niet precies bekend. Mogelijk spelen erfelijke factoren een rol.

Diagnose

De diagnose is gebaseerd op een beoordeling van gedrags- en spraakpatronen.

Behandeling

Het syndroom van Asperger is, net zoals andere vormen van autisme, niet te behandelen. Wel is inzicht in de aandoening van wezenlijk belang om tot een goede begeleiding te komen. Die begeleiding bestaat bijvoorbeeld uit het geven van voorlichting, zodat mensen met het syndroom van Asperger beter met hun aandoening leren omgaan. Hiervoor is een gezamenlijke inspanning nodig van het gezin, de arts, docenten en groepsgenoten.
Soms kan therapie leiden tot verbetering van de communicatieve vaardigheden en gedrag.
In veel gevallen strekt de begeleiding zich ook uit naar de ouders van kinderen met deze aandoening, omdat zij vaak aan ernstige emotionele en mentale spanningen blootstaan.

Meer informatie

Informatie van de Nederlandse Vereniging voor Autisme
www.autisme-nva.nl

(Engels) Informatie van het National Institute of Neurological Disorders and Stroke (USA)
www.ninds.nih.gov

Brett, E, & Goodman, R. 1997, 'Mental Retardation, Infantile Autism and Related Disorders', in Paediatric Neurology, E. Brett, (ed), 3rd edn, Churchill Livingstone, London.

Rapin, I. 1997, 'Autism', The New England Journal of Medicine, vol.337, no.2, pp.97-104.

Wing, L. 1996, 'Autistic spectrum disorders', British Medical Journal, vol.312, pp.327-328.