Inleiding
Creeping myiasis is een huidafwijking als gevolg van besmetting met vliegenlarven (maden) van de paardenvlieg (Dermatobia hominis of Gasterophilus intestinalis). In Afrika wordt creeping myiasis veroorzaakt door de maden van de tumbuvlieg (Cordylobia anthropophaga). De maden van deze vliegen groeien niet uit nadat ze de huid zijn binnengedrongen, maar kruipen wekenlang onder het huidoppervlak, vandaar dat de ziekte in het Engels ‘creeping myiasis’ heet.
Creeping myiasis komt het meest voor in Afrika, Zuid-Amerika en de meeste tropische landen.
Oorzaak
De vrouwelijke paardenvliegen leggen eitjes op stekende insecten zoals muggen. Deze eitjes komen uit als ze in aanraking komen met warmbloedige dieren of vogels en de larven dringen de huid binnen. De maden blijven een paar weken onder het huidoppervlak en als de larven groeien ontstaat er een buil. Bij creeping myiasis afkomstig van de tumbuvlieg zet de vlieg de eitjes af in het zand en op kleding die buiten te drogen hangt. De eitjes komen uit en de larven dringen de huid binnen als ze ermee in contact komen. Ze blijven net onder het huidoppervlak of dringen zelfs dieper door, waar ze vrij snel groeien.
Verschijnselen
De belangrijkste verschijnselen zijn jeuk en pijn op de plaats die is aangetast. De beschadigingen die de maden in de huid veroorzaken voelen onprettig aan en irriteren en het voelt alsof er iets in beweegt. Bovendien komt er vocht uit. Meestal worden de huidbeschadigingen in het begin niet opgemerkt, maar pas als ze groter worden en vocht beginnen af te scheiden. Door een opening kan de larve ademhalen.
Als de larve op een ongebruikelijke plaats zit, zoals op het hoofd of op de rug, heeft de persoon die besmet is af en toe last van stekende pijn. Dit komt door de bewegingen van de stekelige larven. Een besmetting met deze larven is meestal ongevaarlijk, omdat het insect vanzelf verdwijnt als het volgroeid is. Maar als de larven voorkomen op plaatsen zoals bij de ogen kan er veel schade ontstaan.
De larven van de paardenvlieg veroorzaken ernstige jeuk op de plaats van de huidbeschadiging.
Diagnose
De diagnose creeping myiasis kan worden gesteld aan de hand van het recente reisverleden van de patiënt, wanneer hij gebieden heeft bezocht waar dit soort besmettingen vaak voorkomen. Een andere manier om de diagnose te stellen is het lichamelijk onderzoeken van de patiënt, die specifieke huidbeschadigingen of builen heeft die gepaard gaan met pijn en het gevoel dat er iets beweegt. De zwarte stekels van de larven zijn te zien als er een beetje minerale olie op de beschadiging wordt gedaan.
Behandeling
De behandeling houdt meestal in dat de maden of larven worden verwijderd. Dit kan worden gedaan door op de plaats van de huidbeschadiging een insnijding te maken, de larven bloot te leggen en weg te halen met een pincet. Een andere manier om de maden te verwijderen is het toepassen van een petroleumgel of minerale olie. De gel of olie sluit de opening waardoor de larven ademen af en de larven komen naar het oppervlak.
Preventie
Creeping myiasis kan worden voorkomen door, vooral tijdens het paardrijden, goed bedekkende kleding te dragen. Eitjes die buiten zijn afgezet op drogende kleren kunnen worden gedood door de was te strijken. Omdat zand ook besmet kan zijn met eitjes van de vliegen is het belangrijk om regelmatig zorgvuldig handen te wassen.
Meer informatie
Informatie over myiasis
nl.wikipedia.org/wiki/Myiasis
Bron: LSHTM Copyright: Medicinfo Datum: 15/09/2009
Disclaimer