Honing

Inleiding

Honing is een natuurlijk suikerhoudend product dat door bijen wordt gemaakt uit de nectar van bloemen. Smaak, geur en kleur van honing variëren al naar gelang de soort bloemen waar de nectar uit is gewonnen: zo bestaan er bijvoorbeeld lindehoning, lavendelhoning, rozenhoning en klaverhoning.

Eigenschappen

Honing is één van de oudste door de mens gebruikte voedingssupplementen. Honing kan als zoetmaker worden gebruikt in plaats van biet- of rietsuiker. In honing zit een combinatie van fructose en glucose, daarnaast bevat het een kleine hoeveelheid enzymen, pollen en sporenelementen. De term 'koudgeslingerd' betekent dat de imker de honing niet heeft verwarmd tijdens het slingeren. Honing heeft een ontsmettende en vochtonttrekkende werking en wordt daarom wel gebruikt bij de behandeling van wonden. In medische wondbehandelingsproducten die onder andere via de apotheek verkrijgbaar zijn, wordt geen gebruik gemaakt van honing van imkers omdat het niet zeker is dat deze voldoende enzymen bevatten en omdat er bovendien gewasbestrijdingsmiddelen en bacteriesporen in voor kunnen komen. Om geen risico te lopen kiest men voor honingproducten die onder gecontroleerde omstandigheden geproduceerd, getest en bestraald zijn zodat zeker is dat ze wel de werkzame stoffen maar geen bacteriesporen bevatten.

Belangrijk om te weten

Honing bestaat voor zo'n 80% uit suikers. Deze zijn voor mensen met diabetes mellitus niet beter of slechter dan de "gewone" suiker. De suikers leveren ook net zoveel energie (calorieën) als gewone suiker, zodat honing voor mensen die af willen vallen geen voordelen biedt.

Kinderen jonger dan één jaar kunnen ernstig ziek worden van honing. In honing kunnen sporen van de Clostridium bacterie aanwezig zijn, die botulisme kunnen veroorzaken. Dit is een ernstig ziektebeeld, dat kan leiden tot spierzwakte en verlammingen. Baby's hebben nog onvoldoende weerstand tegen deze schadelijke bacteriën, omdat hun darmflora nog niet optimaal ontwikkeld is. Pas vanaf de leeftijd van 12 maanden kan een kind veilig honing gebruiken. Overigens is het, ondermeer in verband met het risico op tandbederf, niet goed om een kind te veel aan een zoete smaak te wennen. Dus: geen honing, maar liever ook geen suiker.

In 2007 werd bekend dat sommige honingsoorten kleine hoeveelheden pyrrolizidine alkaloïden bevatten, een stof die in planten als Jacobskruiskruid voorkomt en bij gebruik van grote hoeveelheden kankerverwekkend kan zijn. Consumptie van normale hoeveelheden honing kan voor de gezondheid geen kwaad. Omdat deze stof in slechts sommige honingsoorten voorkomt en het (nog) niet goed bekend is in welke, is het verstandig regelmatig van soort honing te wisselen. De Voedsel en Waren Autoriteit (VWA) doet hier verder onderzoek naar.

Meer informatie

Informatie van het Voedingscentrum
www.voedingscentrum.nl

Informatie van de Voedsel- en WarenAutoriteit
www.vwa.nl