Geslachtsgemeenschap en het orgasme van de vrouw

Inleiding

Geslachtsgemeenschap wil zeggen dat een man en een vrouw samen een geslachtelijke eenheid vormen. De man brengt daartoe zijn penis in de vagina van de vrouw. Andere termen voor het hebben van geslachtsgemeenschap zijn coïteren, copuleren, neuken en de liefde bedrijven. De geslachtsgemeenschap bestaat uit vier fasen. Eén van deze fasen is het orgasme waarbij intens seksueel genot wordt beleefd. Andere termen voor het krijgen van een orgasme zijn klaarkomen en een hoogtepunt bereiken.

Geslachtsgemeenschap

De geslachtsgemeenschap kent vier fasen: de prikkeling of het verlangen, de opwinding, het orgasme en de bevrediging. Deze vier fasen zijn overigens ook te herkennen in de seksualiteit tussen homoseksuele partners. De duur van deze fasen van de gemeenschap en de intensiteit van de beleving ervan, verschillen per persoon, en zelfs per persoon per keer.
In de fase van het verlangen raken beide partners opgewonden van lichamelijke interactie. In deze fase worden zenuwen in het ruggenmerg en het bekken geactiveerd, waardoor er lichamelijke veranderingen optreden. Zo is er een toename van de bloedtoevoer naar de uitwendige geslachtsorganen waardoor deze opzwellen, en afscheiding van vocht waardoor de genitaliën vochtig worden. Andere veranderingen in het lichaam zijn een versnelling van de hartslag, oplopen van de bloeddruk, toename van de spierspanning en een snellere ademhaling.
In de volgende fase, de opwinding, nemen deze veranderingen in hevigheid toe. De derde fase van de geslachtsgemeenschap, het orgasme, duurt meestal het kortst. Tijdens het orgasme beleven één of beide partners intens seksueel genot. Bij de vrouw trekken tijdens het orgasme de spieren van de bekkenbodem enkele malen ritmisch samen.
De vierde fase is de fase van de bevrediging, waarbij beide partners een gevoel van warme ontspanning hebben en hartslag, ademhaling, bloeddruk en spierspanning weer naar hun normale waarden terugkeren. Deze fase wordt ook wel de herstelfase genoemd.

Orgasme

De man en de vrouw kunnen tijdens de geslachtsgemeenschap gelijktijdig het orgasme bereiken, maar vaak gebeurt dit niet gelijktijdig. Bij de man treedt het orgasme meestal op door het bewegen van de penis in de vagina van de vrouw. Een minderheid van de vrouwen (ongeveer 30%) komt ook op deze manier klaar. Bij de meeste vrouwen treedt het orgasme op door prikkeling van de clitoris, bijvoorbeeld met de hand. De man heeft na het orgasme een herstelperiode nodig, voordat hij weer tot een orgasme kan komen. Veel vrouwen kunnen daarentegen een serie orgasmes kort na elkaar krijgen. Bij het krijgen van een orgasme spelen zowel lichamelijke als psychische factoren een rol.

Lichamelijke factoren
Om een orgasme te bereiken moet de vrouw voldoende seksueel geprikkeld zijn. Voor de meeste vrouwen is geslachtsgemeenschap op zichzelf niet voldoende om een orgasme te bereiken. Zij hebben prikkeling van de clitoris nodig, bijvoorbeeld door de hand, het onderlichaam of de tong van de man, een vibrator of door masturbatie (zelfbevrediging). Sommige vrouwen bereiken een orgasme door aanraking van de borsten of door stimulering van een bepaalde plek in de vagina (de zogenaamde G-plek). Verschillende lichamelijke gesteldheden (bijvoorbeeld de menopauze, een recente bevalling, behandeling voor baarmoederhalskanker of besneden zijn) kunnen leiden tot het uitblijven van seksuele opwinding en het orgasme.

Psychische factoren
Psychische factoren spelen een belangrijke rol bij het opgewonden raken en het bereiken van een orgasme. Angst, schaamte, moeite om te ontspannen, depressie, nare seksuele ervaringen in het verleden en problemen in de relatie met de partner staan een bevredigend seksleven in de weg. Bij sommige vrouwen leiden deze factoren tot vaginisme, waardoor geslachtsgemeenschap op dat moment niet mogelijk is.

Meer informatie

www.rutgersnissogroep.nl
Informatie van het kenniscentrum op het gebied van seksualiteit

www.nvog.nl
Informatie van de Nederlandse vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie.

Heineman, M.J. (2004), Obstetrie en gynaecologie. De voortplanting van de mens, Reed Business Information, Maarssen.

Barrett, G., Pendry, E., Peacock, J., et al. (2000), `Women's sexual health after childbirth’, BJOG: an international journal of obstetrics and gynaecology, 107, no. 2, pp. 186-95.

Bergmark, K., Avall-Lundqvist, E., Dickman, P.W., et al. (2002), `Patient-rating of distressful symptoms after treatment for early cervical cancer’, Acta Obstetricia et Gynecologica Scandinavia, vol. 81, no. 5, pp. 443-50.

el-Defrawi, M.H., Lotfy, G., Dandash, K.F., et al. (2001), `Female genital mutilation and its psychosexual impact’, Journal of sex & marital therapy, vol. 27, no. 5, pp. 465-73.

Hilton, P., (1997), Fistulae, in: Shaw, R.W., Soutter, W.P., Gynecology, 2nd Ed, Churchill Livingstone, London.

Tortora, G.J, & Gabowski, S.R, (2000), The reproductive systems, in: Principles of anatomy and physiology, 9th Ed, John Wiley & sons Inc, Brisbane.