Lymfosarcoom

Inleiding

De term lymfosarcoom verwijst naar een type kanker van de weefsels en organen die cellen produceren, opslaan en transporteren die helpen infecties te bestrijden (lymfestelsel). Het treedt op in alle leeftijdgroepen, maar komt vaker voor bij personen tussen de 40- en 60-jarige leeftijd. Lymfosarcoom kenmerkt zich door ongecontroleerde vermeerdering van abnormale cellen van het lymfestelsel, wat leidt tot de vorming van kwaadaardige tumoren.

Oorzaak

De oorzaak van lymfosarcoom is niet bekend. Er worden echter meerdere risicofactoren in verband gebracht met deze aandoening, waaronder blootstelling aan bepaalde chemische stoffen (bijvoorbeeld pesticiden, meststoffen of oplosmiddelen), virusinfecties (bijvoorbeeld infectie met het Epstein-Barrvirus) en verminderde activiteit van het afweermechanisme van het lichaam (door bijvoorbeeld aids).

Verschijnselen

Tot de diverse verschijnselen van lymfosarcoom behoren vergroting van de lymfeklieren in verschillende delen van het lichaam, ontwikkeling van een aantal algemene verschijnselen en verstoorde werking van het afweermechanisme van het lichaam (immuunfunctiestoornissen).

De lymfeklieren in de hals-, oksel- en liesstreek zijn vaker aangetast. Bij kinderen zijn vaak de lymfeklieren van de buik- en borststreek aangetast. De lymfeklieren zwellen op en kunnen de omliggende structuren in de weg zitten wat leidt tot pijn en verstoorde werking.

Algemene verschijnselen, zoals hoesten, moeizame ademhaling, koorts, nachtelijk zweten, snel gewichtsverlies, huiduitslag en verlies van eetlust kunnen ook ontstaan.

Bepaalde gebieden van het lichaam, zoals het bovenste gedeelte van de luchtpijp, de keelamandelen, de botten, de maag en de darmen, kunnen ook worden aangetast, wat leidt tot bloedneuzen, verstopte neus, moeite met slikken, verzwakking van de botten, misselijkheid en braken.

Diagnose

De diagnose lymfosarcoom berust op de klachten, een lichamelijk onderzoek en diagnostische onderzoek, zoals bloedonderzoek, nierfunctieonderzoek, leverfunctieonderzoek, biopsie van de lymfeklieren en het beenmerg (de bloedvormende weefsels) en beeldvormend onderzoek.

Bloedonderzoek vinden plaats om de aantallen van diverse bloedcellen te bepalen, waaronder de rode bloedcellen, de witte bloedcellen (vooral om eventuele afwijkende of onrijpe vormen op te sporen) en bloedplaatjes (die helpen bij de bloedstolling).

Lever- en nierfunctieonderzoek is bedoeld om de werking van de organen te beoordelen en om eventuele aandoeningen van die organen te ontdekken.

Biopsie van de lymfeklieren en het beenmerg is nodig om de aanwezigheid van afwijkende of onrijpe witte bloedcellen vast te stellen. Met röntgenfoto’s en andere specialistische beeldvormende technieken (zoals CT-scans, MRI-scans, kunnen eventuele andere bestaande afwijkingen worden ontdekt.

Behandeling

De behandeling van lymfosarcoom hangt af van de ernst en uitzaaiing van de kanker naar diverse andere lichaamsdelen. Er is momenteel geen specifieke behandeling beschikbaar om lymfosarcoom te genezen. De respons op de behandeling varieert op grond van de leeftijd en het geslacht van de persoon, de uitgebreidheid van de aandoening en de tijd die is verstreken voordat de behandeling begon.

Verschillende methoden om deze aandoening te behandelen, zijn onder andere het toedienen van bestraling (radiotherapie), chemotherapie, immuunglobulinen, corticosteroïden en een operatie om gelokaliseerde laesies te verwijderen. Deze methoden kunnen alleen of in combinatie met elkaar worden toegepast.

Personen die niet op standaardbehandelingen reageren, moeten wellicht een beenmergtransplantatie ondergaan.

Meer informatie

Informatie van Consumed.nl over het non-Hodgkin-lymfoom
www.consumed.nl