Inleiding
Penicillinen kunnen worden onderverdeeld in smal-spectrum en breed-spectrum penicillinen. Omdat de oorspronkelijk ontdekte smal-spectrumpenicillinen slechts werkzaam waren tegen een beperkt aantal micro-organismen, zijn er nieuwe soorten ontwikkeld. Deze hebben een grotere actieradius, dat wil zeggen dat ze werkzaam zijn tegen een groter aantal micro-organismen. Vandaar dat ze breed-spectrum penicillinen worden genoemd.
Amoxicilline en piperacilline behoren tot de breed-spectrum penicillinen.
Indicatie
Breed-spectrum penicillinen worden gebruikt ter behandeling van infecties veroorzaakt door grampositieve en gramnegatieve kokken (hersenvliesontsteking) en gramnegatieve staafvormige bacteriën (E.Coli, salmonella, shigella en haemophilus influenzae).
Werking
Penicillinen hebben hun aangrijpingspunt in de synthese van de bacteriële celwand. Onder invloed van de penicillinen worden cellen gevormd die de stevigheid van normale bacteriecellen missen.
Breed-spectrum antibiotica kunnen zowel via de mond (oraal) worden ingenomen als per injectie in een spier (intramusculair) of bloedvat (intraveneus) worden toegediend.
Voorzorgsmaatregelen
Het is gebleken dat breed-spectrum penicillinen hun werkzaamheid kunnen verliezen onder invloed van het bètalactamase-enzym, dat door sommige infecterende bacteriën wordt aangemaakt. Daarom worden ze vaak gegeven in combinatie met een ander middel, dat de werking van het enzym afremt.
Bijwerkingen
Penicillinen behoren tot de medicijnen die het beste worden verdragen. De meest voorkomende bijwerkingen zijn allergische reacties, zoals uitslag en jeuk. Een enkele keer neemt de allergische reactie de vorm aan van zwelling van gezicht, tong en lippen tegelijk met een zware, moeizame ademhaling. Breed-spectrum penicillinen kunnen de oorzaak zijn van maag-darmstoornissen, zoals braken en diarree.
Als iemand ooit allergisch is gebleken voor penicillinen is, moet de patiënt de arts hiervan op de hoogte stellen.
Meer informatie
Informatie over medicatie
www.fk.cvz.nl
(Engels) Kanra, G., (2002), “Experience with Ampicillin/Sulbactam in Severe Infections”, J Int Med Res, vol.30, Suppl 1:20A-30A (USA)
www.ncbi.nlm.nih.gov
Henry, A.J., (2001), The British Medical Association New Guide to Medicines & Drugs, 5th edition, Dorling Kindersley, London.
Laurence, D.R, Bennett, P.N. Brown, M.J. (1997), Clinical Pharmacology, 8th edition, Churchill Livingstone, London.
Mandell, G.L., and Petri, W.A., Jr. (1995), Penicillin, Cephalosporins and Other Beta Lactam Antibiotics, in: Hardman, J.G., and Limbird, L.E., (Eds), Goodman and Gilman’s The Pharmacological Basis of Therapeutics, 9th edition, McGraw-Hill, New York.
Mehta, D.K., Martin, J., and Jordan, B., (2000), British National Formulary, British Medical Association & Royal Pharmaceutical Society of Great Britain, London.
Rang, H.P., Dale, M.M., and Ritter, J.M., (1999), Pharmacology, 4th edition, Churchill Livingstone, Edinburgh.
Bron: LSHTM Copyright: Medicinfo Datum: 25/08/2009
Disclaimer