Ergotherapie

Inleiding

Bij ergotherapie wordt een patiënt met een lichamelijk, geestelijke, zintuiglijke of emotionele handicap getraind bij het uitvoeren van dagelijkse activiteiten. De indicaties voor ergotherapie bij aandoeningen van het zenuwstelsel zijn dan ook talrijk. Voorbeelden hiervan zijn de restverschijnselen na een beroerte (geheugen, spraak, verlamming) of gevolgen van een chronische aandoening (multipele sclerose, ziekte van Parkinson).

Aandoeningen van het zenuwstelsel kunnen heel invaliderend zijn. Handvatten om hiermee om te gaan zijn dan van grote meerwaarde voor het functioneren in het leven van alledag. Het doel van ergotherapie is om de patiënt weer controle te laten krijgen over zijn eigen leven. Zo kan hij/zij een rol in de maatschappij vervullen, onafhankelijker zijn, relaties onderhouden en een betere persoonlijke status krijgen.

Specialisten die zijn opgeleid in het vakgebied van de ergotherapie, worden ergotherapeuten genoemd. Zij helpen de patiënten onafhankelijker te functioneren en een betere kwaliteit van leven te verkrijgen.

Uitvoering

De ergotherapeut maakt een zorgvuldige beoordeling van de handicap en de functionele problemen van de patiënt. Ergotherapeuten werken daarin nauw samen met andere revalidatiespecialisten, zoals fysiotherapeuten, logopedisten, en neuropsychologen. Het hele team van revalidatiespecialisten stelt voor elke afzonderlijke patiënt een behandelplan op. Zo wordt geïntegreerde zorg gewaarborgd.

Ergotherapeuten leren de patiënt andere, alternatieve manieren om toch te kunnen functioneren met de handicap. Uitgaande van de handicap van de patiënt worden andere manieren gezocht om vertrouwde taken uit te voeren. Het belangrijkste doel is methoden te ontwikkelen voor het uitvoeren van dagelijkse activiteiten, zoals autorijden en werken. Dit kan door het gebruik van hulpmiddelen, maar ook door het (anders) gebruiken van de nog gezonde lichaamsdelen.

Door ergotherapie wordt de genezing van neurologische beschadigingen eveneens bevorderd. Dit gebeurt door het toepassen van verschillende technieken zoals oefeningen en instrumenten die het herstel bevorderen. Door herhaald gebruik van verzwakte ledematen wordt het functioneren soms verbeterd, doordat andere, gezonde zenuwcellen in de hersenen de functie overnemen van beschadigde zenuwcellen.

Prognose

De prognose van patiënten met uiteenlopende neurologische aandoeningen kan met behulp van ergotherapie belangrijk worden verbeterd. Door ergotherapie kunnen de bewegingsmogelijkheden van patiënten zodanig worden verbeterd dat zij taken onafhankelijk kunnen uitvoeren. Soms krijgen spieren opnieuw kracht, zodat bepaalde dagelijkse handelingen gemakkelijk kunnen worden uitgevoerd. De bewegingsmogelijkheden en soepelheid kunnen eveneens vooruitgaan, zodat de patiënt zelf voorwerpen kan gebruiken. Complicaties van de achterliggende oorzaak komen minder vaak voor bij patiënten die ergotherapie krijgen. Het psychologisch welzijn van de patiënt neemt aanzienlijk toe wanneer ergotherapie wordt toegepast.

Meer informatie

Informatie over ergotherapie
www.ergotherapienederland.nl
nl.wikipedia.org/wiki/Ergotherapie

Patiëntenfolder over ergotherapie van het UMC
www.umcn.nl

Dobkin, B.H. and Thompson, A.J. (2000), Principles of Neurological Rehabilitation, in: Bradley, W.G., Daroff, R.B., Fenichel, G.M. and Marsden, C.D. (eds.), Neurology in Clinical Practice, vol. 1, 3rd edn, Butterworth Heinimann, Oxford.

Foster, M (1996), Assessment, in: Turner, A. Foster, M. Johnson, S.E. and Stewart, A.M. (eds.), Occupational Therapy and Physical Dysfunction, 4th edn, Churchill Livingstone, London.

Lennihan, L. and Seliger, G.M. ((2000), Neurological Rehabilitation, in: Rowland, L.P. (ed.), Merritt’s Neurology, 10th edn, Lippincott Williams and Wilkin’s, London.