Urodynamisch onderzoek

Inleiding

Bij een urodynamisch onderzoek worden de processen onderzocht die een rol spelen bij vulling en lediging van de blaas.

Urodynamisch onderzoek kent een aantal onderdelen. Bij cystometrie wordt het drukverloop in de blaas tijdens en na het urineverlies beoordeeld. Verder wordt gekeken of de blaas helemaal geleegd kan worden tijdens het plassen. De kracht en snelheid van de urinestroom worden onderzocht tijdens de uroflowmetrie. Ook de blaascapaciteit, de maximale hoeveelheid urine die in de blaas kan worden opgeslagen, wordt bepaald.

Wat is een urodynamisch onderzoek?

Tijdens het urodynamisch onderzoek wordt de druk in de buik, blaas en de plasbuis met een aantal metertjes berekend evenals de kracht van de bekkenbodemspieren. De druk in de buik wordt gemeten met een katheter die in de anus wordt ingebracht. De druk in de plasbuis en de blaas wordt geregistreerd via een katheter die via de plasbuis is ingebracht. Via metertjes die op de billen, naast de vagina of aan de basis van de penis en de bovenbenen worden geplakt, wordt de activiteit van de bekkenbodemspieren gemeten.

Het inbrengen van de katheters kan vervelend zijn, maar is niet pijnlijk. Via de katheter in de plasbuis en blaas kan vocht in blaas worden gebracht. Tijdens het onderzoek moet u enkele keren uitplassen in een trechter die verbonden is met een uroflowmeter. Deze meet de snelheid en kracht van de urinestroom elektronisch evenals de hoeveelheid urine die wordt uitgescheiden en de tijd die daarvoor nodig is. Ook krijgt u misschien de vraag om enkele keren te hoesten. Er wordt dan ook gemeten hoeveel urine u daarbij ongewild verliest. In totaal duurt het onderzoek ongeveer een uur.

Wanneer wordt een urodynamisch onderzoek uitgevoerd?

Een urodynamisch onderzoek vindt gewoonlijk plaats bij mensen die moeilijkheden ondervinden bij het plassen en/of last hebben van ongewild urineverlies. Dit onderzoek helpt afwijkingen in de blaasfunctie op te sporen. Het helpt ook na te gaan of de afvoer van urine door de blaas op een of andere manier is belemmerd, waardoor normale urinelozing wordt bemoeilijkt. Urodynamische onderzoeken helpen de urinestroom te meten bij zowel patiënten van wie de plasbuis (urethra) operatief is hersteld als bij oudere mannen met goedaardige prostaathypertrofie of een tumor in de blaas of de prostaat.

Uitslag

Alle metingen worden verzameld in de computer en uitgezet in grafieken. Tijdens een later consult op de polikliniek bespreekt de arts de resultaten met u.

Complicaties en bijwerkingen

Na het onderzoek kunt u wat bloed verliezen. Om vlekken in het ondergoed te voorkomen, kunt u ter bescherming een maandverbandje gebruiken. De eerste dagen kan het plassen gepaard gaan met een branderig gevoel en hebt u misschien sneller aandrang. Het is belangrijk dat u na het onderzoek voldoende drinkt.

Meer informatie

Informatie van de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie
www.nvog.nl

Ather, M.H. & Memon, A. (1998), Uroflowmetry and evaluation of voiding disorders, Techniques in Urology, September, 4(3), 111-117.

Dmochowski, R. (1996), Cystometry, The Urology Clinics of North America, May 23(2), 243-252.

Jorgensen, J.B., & Jensen, K.M. (1996), Uroflowmetry, The Urology Clinics of North America, May 23(2), 237-242.

Neal, D.E. (2000), The urinary bladder. In: Russell, R.C.G, Williams, N.S., & Bulstrode, C.J.K. (eds), Bailey & Love’s short practice of surgery, 23rd Ed, Arnold, Londen.

Webster, G.D. & Kreder, K.J. (1998), The Neurourologic evaluation. In: Walsh, P.C., Retik, A.B., Vaughan, E.D., et al. (eds), Campbell’s Urology, 7th Ed, vol. 2, W. B. Saunders Company, Londen