Macroliden en lincomycinen

Inleiding

Macroliden zijn antibiotica die worden gebruikt bij de behandeling van infectieziekten. Het oudste en bekendste macrolide is erytromycine. De nieuwere macroliden zijn claritromycine en azitromycine.

Een voorbeeld van een lincomycine is clindamycine.

Indicatie

Macroliden worden gebruikt om allerlei infecties te behandelen. Ze hebben grotendeels het zelfde indicatiegebied als smal-spectrumpenicillinen. Ze vormen een alternatief voor mensen die allergisch zijn voor penicillinen en tetracyclinen. De middelen worden onder andere gebruikt bij keel-, oor- en luchtweginfecties, chlamydia, longontsteking door Mycoplasma en legionella.

Clindamycine wordt in combinatie met benzoylperoxide ingezet tegen acne (puistjes).

Werking

Macroliden werken door de bacteriën te doden of door te voorkomen dat ze zich vermenigvuldigen, afhankelijk van het type bacterie. Ze verstoren de eiwitsynthese in de bacteriën. Macroliden kunnen oraal (via de mond) worden ingenomen of per injectie worden toegediend.

Lincomycinen zijn antibiotica waarvan het werkingsmechanisme vergelijkbaar is met dat van macroliden: ook lincomycinen remmen de eiwitsynthese in de bacteriën. Deze middelen kunnen oraal (via de mond) worden ingenomen, per injectie in een ader of het spierweefsel worden toegediend of uitwendig worden aangebracht in de vorm van een gel.

Voorzorgsmaatregelen

Als de patiënt andere medicijnen gebruikt, aan een chronische leveraandoening lijdt of allergisch is voor macroliden, moet de arts daarvan op de hoogte worden gesteld. Bij zwangerschap en borstvoeding is het raadzaam eerst te overleggen alvorens deze middelen te gebruiken.

Bijwerkingen

Maag-darmstoornissen als misselijkheid en braken zijn de meest voorkomende bijwerkingen; ze treden meestal op als er oraal (door de mond) grote doses van worden ingenomen. Ernstige complicaties komen zeer zelden voor. Andere complicaties zijn allergische reactie met huiduitslag, koorts, tijdelijke verstoring van het gehoorvermogen, en diarree.

Meer informatie

Informatie over medicijnen
www.fk.cvz.nl

(Engels) Gotfried, M.H., (2004), “Macrolides for the Treatment of Chronic Sinusitis, Asthma, and COPD “, Chest, vol.125, 2 Suppl, February, 52S-60S; quiz 60S-61S (USA)
www.ncbi.nlm.nih.gov

(Engels) Priestley, C.J., and Kinghorn, G.R., (1996), “Bacterial Vaginosis”, Br J Clin Pract, vol.50, no.6, September, pp.331-4 (USA)
www.ncbi.nlm.nih.gov

(Engels) Warner, G.T., and Plosker, G.L., (2002), “Clindamycin/benzoyl Peroxide Gel: A Review of Its Use in the Management of Acne”, Am J Clin Dermatol, vol.3, no.5, pp.349-60 (USA)
www.ncbi.nlm.nih.gov

Henry, A.J., (2001), The British Medical Association New Guide to Medicines & Drugs, 5th edition, Dorling Kindersley, London.

Kapusnik-Uner, J. E., Sande, M. A., and Chambers, H. F., (1995), Tetracyclines, Chloromphenicol, Erythromycin and Others, in: Hardman, J.G., and Limbird, L.E., (Eds), Goodman and Gilman’s The Pharmacological Basis of Therapeutics, 9th edition, McGraw-Hill, New York.

Laurence, D.R, Bennett, P.N. Brown, M.J. (1997), Clinical Pharmacology, 8th edition, Churchill Livingstone, London.

Mehta, D.K., Martin, J., and Jordan, B., (2000), British National Formulary, British Medical Association & Royal Pharmaceutical Society of Great Britain, London.

Rang, H.P., Dale, M.M., and Ritter, J.M., (1999), Pharmacology, 4th edition, Churchill Livingstone, Edinburgh.