De structuur van darmvlokken (kronkeldarm)

Inleiding

Darmvlokken (villi intestinales) zijn talrijke microscopisch kleine, langwerpige uitstulpinkjes in het oppervlak van het darmslijmvlies, de binnenbekleding van de darm. Deze darmvlokken zijn het talrijkst in de twaalfvingerige darm en de nuchtere darm; in de richting van de kronkeldarm komen steeds minder darmvlokken voor. Darmvlokken hebben de vorm van een lange, smalle kegel met een afgeronde top. Over de hele lengte van de darmvlokken loopt in het midden een lymfevat. Dat vat wordt omgeven door spiervezels en een netwerk van kleine bloedvaten. Een dun vlies met één enkele laag cellen, dat het basale membraan wordt genoemd, omgeeft al deze structuren. De cellen aan het oppervlak van de darmvlokken helpen vloeistof en voedingsstoffen uit het darmkanaal op te nemen. De darmvlokken vergroten het oppervlak van de darm, waardoor de opname van voedingstoffen sneller en doelmatiger plaatsvindt. De darmvlokken van de kronkeldarm zijn kleiner en minder talrijk dan die van de nuchtere darm.

Meer informatie

Gray, H. (2003), ‘2G: The Small Intestine’, in: Anatomy of the Human Body, [Online], Available: www.bartleby.com/107/248.html. Engelstalige site met informatie over de structuur en ontwikkeling van de dunne darm.