Inleiding
Bij een stuitligging ligt de baby in de baarmoeder aan het einde van de zwangerschap met zijn billen naar beneden en zijn hoofd naar boven. Ongeveer 3 procent van de baby’s ligt aan het einde van de zwangerschap in stuit.
Oorzaken
In meer dan driekwart (85 procent) van de gevallen van stuitligging is de oorzaak niet bekend.
Factoren die de kans op een stuitligging verhogen zijn:
- meerlingzwangerschap
- afwijkingen van/in de baarmoeder (bijvoorbeeld een vleesboom )
- voorliggende placenta
- aangeboren afwijkingen bij de baby
- te veel vruchtwater
Verschijnselen
Tijdens de zwangerschapscontroles voelt de verloskundige of arts dat de baby in stuitligging ligt. Er wordt een echo gemaakt om na te gaan van welke vorm van stuitligging er sprake is en om eventuele oorzaken op te sporen.
Er zijn verschillende vormen van stuitligging:
- Volkomen stuitligging
Beide beentjes zijn gestrekt en liggen tegen het buikje. De voetjes liggen tegen het hoofdje. - Onvolkomen stuitligging
Beide beentjes zijn gebogen. De voetjes liggen tegen de billetjes. - Half onvolkomen stuitligging
Eén beentje is gestrekt en één beentje is gebogen. - Voetligging
de beentjes liggen gestrekt naar beneden. De voetjes liggen onder de billetjes.
Draaien van de baby
Als er geen oorzaak is gevonden waarom je baby in stuit ligt, kan vanaf 36 weken zwangerschap een uitwendige versie geprobeerd worden. De verloskundige of gynaecoloog probeert dan in het ziekenhuis om je baby te laten draaien waardoor hij in hoofdligging komt te liggen. Dat gaat meestal via je buik. Soms is het nodig om de billetjes van je baby via je vagina uit je bekken te duwen. Bij ongeveer 40 procent van de vrouwen lukt de versiepoging. Er is een kleine kans dat je baby weer terugdraait en een heel kleine kans dat de versie leidt tot complicaties. In dat laatste geval krijg je met spoed een keizersnede.
Bevallen
Een stuitligging is een medische indicatie voor een bevalling in het ziekenhuis. Je kunt niet thuis bevallen. Of je via een keizersnede bevalt of op de natuurlijke manier, is allereerst afhankelijk van de oorzaak van de stuitligging. Bij een voorliggende placenta bijvoorbeeld kun je niet vaginaal bevallen. Als er geen medische redenen zijn voor een keizersnede, mag je zelf kiezen hoe je het liefst bevalt. Als je kiest voor een natuurlijke bevalling, moet het zeker zijn dat je baby door je bekken past. Soms is daar een inwendig onderzoek voor nodig. Kies je voor een keizersnede, dan vindt deze plaats als je 39 weken zwanger bent.
Meer informatie
http://www.nvog.nl//
Informatie van de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie
http://www.knov.nl
Informatie van de Koninklijke Nederlandse Organisatie van Verloskundigen
Bron: Medicinfo Copyright: Medicinfo Datum: 04/11/2011
Disclaimer