Hoogteziekte

Inleiding

Hoogteziekte is een aandoening die kan ontstaan bij te snelle stijging naar hoogten boven de 2500 meter en wordt veroorzaakt door zuurstofgebrek. Op grotere hoogten is de lucht namelijk veel zuurstofarmer dan op zeeniveau.

Verschijnselen

De eerste verschijnselen bestaan uit kortademigheid, hoofdpijn, misselijkheid en een algemeen gevoel van niet lekker zijn. Slapen gaat slecht en de eetlust is verminderd. Als verder wordt gestegen verergert de hoofdpijn en wordt de kortademigheid heviger en treedt ook op in rust. Er ontstaan een dronkenmansloop, verwardheid en moeite met praten. Dit zijn ernstige verschijnselen die zonder behandeling kunnen leiden tot vochtophopingen in de longen en hersenen, coma en de dood.

Risicofactoren

Factoren die gepaard gaan met een verhoogde kans op hoogteziekte zijn:

• Aanleg. Sommige mensen zijn gevoeliger voor hoogteziekte dan anderen.
• Hoogte. Hoe hoger, hoe sterker de factoren worden die hoogteziekte veroorzaken.
• Snelheid van stijgen. Hoe sneller hoogte wordt gewonnen, hoe minder tijd het lichaam heeft om zich aan te passen aan de veranderde omstandigheden.
• Inspanning. Door grote fysieke inspanning bij het stijgen is het lichaam meer vatbaar voor hoogteziekte.
  

Behandeling

De behandeling van hoogteziekte bestaat uit afdalen. Het is daarbij van belang veel te rusten, diep adem te halen en veel te eten en drinken. Bij hoofdpijn kan eventueel paracetamol gebruikt worden.

Geneesmiddelen tegen hoogteziekte komen alleen in aanmerking als langzaam acclimatiseren of afdalen in geval van klachten echt niet mogelijk zijn. Deze middelen bieden namelijk geen garantie dat hoogteziekte niet optreedt, maar maskeren wel de verschijnselen zodat mogelijk grotere risico’s worden genomen dan verantwoord is. Wanneer eerder hoogteziekte is opgetreden kunnen in overleg met de arts uit voorzorg bepaalde geneesmiddelen worden ingenomen.

Voorkomen

Stijg langzaam en neem voldoende tijd om te acclimatiseren. Dit betekent een verblijf op een hoogte waarbij geen klachten ontstaan. Meestal is twee tot drie dagen acclimatiseren bij een bepaalde hoogte voldoende. Daarna kan, mits geen klachten aanwezig zijn, verder worden gestegen.

Gebruik geen alcohol of slaapmiddelen en drink veel, zo’n drie tot vier liter per dag, om uitdroging te voorkomen. Controleer dit mede aan de hand van de kleur van de urine. Eet veel koolhydraatrijk voedsel, zorg voor een niet te zware lichamelijke belasting en houd een vast wandelritme zonder pieken in de inspanning aan.

Probeer ervoor te zorgen dat de slaapplaats niet meer dan 300 meter hoger ligt dan de slaapplaats van de vorige nacht. Het is geen probleem om overdag meer dan 300 meter te stijgen, maar daal dan wel weer af voor de overnachting.
Gebruik zo min mogelijk geneesmiddelen. Deze kunnen onvoorziene bijwerkingen veroorzaken of vroege waarschuwingssignalen van hoogteziekte verhullen.

Meer informatie

Informatie van het Nederlands Huisartsen Genootschap
http://nhg.artsennet.nl/kenniscentrum/Artikel-Kenniscentrum/Hoogteziekte-1.htm

Informatie van het Landelijk Coördinatiecentrum Reizigersadvisering
www.lcr.nl/Hoogteziekte